همزمان با شام اربعين جد غريبت حسين،تو هم غريبانه رفتي،و چه رفتني...(من خود به چشم خويشتن ديدم كه جانم ميرود)غروبي كه هيچگاه فراموش نميشود، شايد يادت رفته باشد كه به نقطه اي خيره شدي و در همان حال مرغ
معمولا آدما قدر داشته هاشون رو نميدونند و وقتي متوجه ميشندكه اون داشته ها در میانشان نباشه.
نبود عزيزترين ها دل را غمگين و ناراحت ميكند مخصوصا كه روز هم،روز زن و روز مادر باشد
چقدر جايشان خاليست، ماد
قبل از آن كه چشم به جهان بگشايد پدرش فرسنگ ها از خانه دور شده بود و كسي نمي دانست آيا در زمان تولدش،خود را به مكه خواهد رساند يا نه؟! تا درد مخاض بر مادر عارض شد به يكباره پرده اي مقابل ديدگان همه كش
همزمان با شام اربعين جد غريبت حسين،تو هم غريبانه رفتي،و چه رفتني..."من خود به چشم خويشتن ديدم كه جانم ميرود"غروبي كه هيچگاه فراموش نميشود، شايد يادت رفته باشد كه به نقطه اي خيره شدي و در همان حال مرغ
مي گويندشما غايبي و اين جفاي بر شماست مگر مي شود جهان غايب از اولياء باشدكسي كه وارث تمام انبياء و اولياء است تا چشم هاي ما ببيند آنچه را كه نبايستي ببيند تا گوش بشنود آن چيزهايي كه نبايد بشنود تا زب